Rifaði augun mun fyrr en ég hafði ætlað mér, hugurinn reikaði yfir daginn, mátti ekki sofna aftur svo dóttirin yrði að vekja mig til að pikka sig upp frá umferðamiðstöðinni. Svefndrukkinn var ég ekki fyllilega áttaður í tíma. Þó áttaður á þeim tímamörkum sem okkur eru sett til að fá verktaka til að laga skolplagnirnar undir húsinu, því tengdapabbi kemur í endaðan mánuðinn til að hjálpa okkur að setja saman nýja baðherbergið. Nágrannarnir með peningaáhyggjur frekar en við, barnlaus, vinnandi, sparsöm og með minnstu íbúðina í þessu þríbýli. Þeirra áhyggjur þýðir að beðið er eftir öðru tilboði frá öðrum verktaka og ég fékk hnút í magann við tilhugsunina um að hver sá sem tæki síðan við verkinu ... því þetta verður að gerast hér eins og í mörgum öðrum sextugum byggingum í vesturbænum ... segðist ekki hafa tíma í þetta fyrr en seinna.
En engan dag skal byrja með kvíðahnút ... allra síst daginn sem elsku stelpan mín er að koma til mín svo ég eyddi þessum hugsunum.
Hún dundaði sér á netinu meðan ég setti í vél og gekk frá bókastöflum sem safnast hafa upp á stofuborðinu. Kærastan í upprunalandinu og gott innlegg í sambúðina að hafa meiri reglu á heimilinu þegar hún kemur heim en þegar hún fór út.
Gengum í bæinn um og uppúr hádeginu. Fengum gott í gogginn á Grænum Kosti. Stöldruðum við hér og þar, ljósmyndasýningu á skólavörðustígnum m.a. Hitti síðan Höska ljósmyndara á umræddum tíma þar sem hann er að vinna að verkefni; stillir pönkurum upp við stofnanir og stórfyrirtæki sem eiga alls ekkert skylt með hugsjónum pönksins. Hann myndaði mig í bakgarði alþingis.
Fengum okkur ís með dýfu á Ingólfstorgi. Fylgdumst með rónunum njóta dagsins á sinn hátt. Kaffibolli í Hljómalind. Hún furðaði sig á því afhverju fólk segði hana líka mér meðan vanalega segði fólk hana snýtta út úr nefinu á mömmu sinni. Ég sagði þetta fólk sem stoppaði til að spjalla, alltsaman vera mína kunningja og vini og segja hana líkjast mér afþví þau þekktu mömmu hennar ekki neitt.
Förum oft í bíó saman en á seinni árum hefur framboðinu hrakað svo innilega að við nældum okkur frekar í myndir á leigu til að horfa á um kvöldið.
Kona hringdi þegar við sátum við lúdó og kínaskák til að leita uppi barnsföður sinn sem líklega er á ferðalagi með stúlku sem ég þekki gegnum Saving Iceland. Dóttur hennar vantaði undirskrift hans fyrir vegabréfið sitt og þetta var krókaleið hennar til að ná í pabba sinn. Ábendinguna um mig hafandi vitneskju um ferðir Saving Iceland liða hafði hún fengið hjá lögreglumanni innan fjölskyldunnar sem sagðist þekkja mig frá slysadeildinni.
Konan baðst forláts á þessari framhleypni, ég bað hana engar áhyggjur hafa því ég væri fyllilega meðvitaður um að Ísland væri þorp.
skráð klukkan 19:34