Kvikmyndahátíð - Skýrsla
Föstudagur:
The Last Continent
Heimildamynd um 13 manna hóp franskra vísindamann (og kvikmyndagerðarfólks) sem lét skip sitt frjósa inni á suðurpólnum til að dvelja þar veturlangt í einangrun (engin leið heim fyrr en ísa leysti) og vinna sína vinnu. Mjög vel gerð mynd um bæði líf þeirra þennan langa vetur og líf dýranna í kring. Lýsir einnig vandamálum sem eru að skapast vegna skorts á ís og kulda á Suðurhjara. Veisla fyrir augað og aðvörun um aðsteðjandi umhverfisvandamál.
Upstream Battle
Heimildamynd um baráttu indíánaættbálka í Kaliforníu fyrir verndun lífríkis árinnar sem þau hafa búið við í árþúsundir en hana er búið að stífla til að framleiða rafmagn. Laxastigar eru einskis virði fyrir laxastofninn, þar að auki orsakar lítið rennsli aukinn vöxt þörungagróðurs sem tæmir vatnið af súrefni. Í fyrstu eru bændur á móti þeim þar sem lónin gefa þeim tækifæri til vökvunar en þegar líður á myndina eru Indíánar, bændur og sjómenn farnir að berjast saman fyrir því að orkufyrirtækið fái ekki endurnýjun leyfis og að stíflurnar verði rifnar. Fróðleg mynd en óþarflega löng fyrir kynningu á málefninu. Baráttan stendur enn (eins og hérlendis).
The Suicide Tourist
Heimildamynd um litla stofnun í Sviss sem þjónustar langveikt fólk við að öðlast langþráðan dauðdaga. Fylgst er með tveim pörum - í öðru tilfellinu er eiginmaðurinn dauðvona vegna hrörnunarsjúkdómsins ALS og vill deyja áður en honum hrakar enn frekar en það er óumflýjanlegt. Við fylgjumst með öllu ferlinu. Rætt er mikið við þau hjónin auk lögfræðingsins í Sviss sem sér um lagalegar hliðar málsins, lækninn sem útvegar eitrið og tekur ákvörðun um að vilja það í hvert skipti og einnig aðstoðarmanninn sem hjálpar skjólstæðingum stofnunarinnar við að framkvæma eigin dauðdaga.
Í hinu tilfellinu er maðurinn hjartasjúklingur sem verður að fara vel með sig til að fá ekki enn eitt hjartaáfall og kona hans, fjallhraust, sem vill deyja með manni sínum. Þeim er neitað um þjónustuna vegna þess að dauði þeirra er ekki óumflýjanlegur (sjúkdómslega séð) og læknirinn myndi lenda í vandræðum gagnvart yfirvöldum.
Hjartnæm og erfið mynd sem (eins og Indestructible) setti kökk í hálsinn á mér, ekki síst þegar ALS sjúklingurinn og kona hans kveðjast í hinsta sinn og hann drekkur eitrið.
Bomb It
Heimildamynd um götulist (graffiti aðallega) í mörgum stórborgum heims. Fer í upphaf götulistar í New York og þróun hennar frá nafnakroti út í stærri verk. Tekur fyrir límingar, pólitísk skilaboð, árásir auglýsinga á almenningssvæði, baráttu yfirvalda og borgara gegn graffi, hvernig stórfyrirtæki hafa stolið hugmyndum graffara og tilgang listamannanna sjálfra með list sinni. Mjög góð og hröð mynd sem skýrði ýmislegt fyrir mér í þessum listheimi (t.d. muninn á nafnakroti og heilu spreyverkunum þar sem menn vinna sig upp frá krotinu og þróast út í listamenn).
skráð klukkan 16:04
"Ef ég gæti gert þessa kvikmynd án þess að hafa sjúkdóminn þá væri ég sannur listamaður."
Úr kvikmyndinni "Indestructible"
Kvikmyndahátíð - Skýrsla
Fimmtudagur - Norræna húsið
"Flow - for love of water"
Heimildamynd um vatn og vatnsvandræði víða í heiminum. Ein af tveim á hátíðinni. Þessi fer víða. M.a. hvernig í USA risa markaður með flöskuvatn er svindl þar sem flöskuvatnið er oft sama og kranavatn. HVernig Bechtel reyndi að taka yfir allt vatn í Bólivíu og var rekið burtu. Vatnsmengun í Indlandi og ódýrar vatnshreinsistöðvar sem reknar eru af samfélögunum sjálfum á grasrótargrundvelli. Barátta gegn mengandi starfsemi Coca-Cola í Indlandi. Barátta gegn Nestlé í USA þar sem fyrirtækið pumpar vatni úr jörðunni til að tappa á flöskur og tæmir heilu landssvæðin af grunnvatni.
Góð mynd og kveikir á aktivistanum í fólki. Ekki síst þar sem hún er einnig jákvæð og segir frá sigrum rétt eins og eymd og voli.
"Indestructible"
Ben er með ALS sem lamar vöðva hans smám saman. Við greiningu er honum sagt að hann muni lifa í 2-5 ár í viðbót. Hann leitar uppi aðra ALS sjúklinga. Leitar lækninga og leiða til að lengja líf sitt sem dregur hann til taugalæknis í Kína og heilbrigðisviðhorfa þar, reykir kannabis á Jamaica, leitar að guði í Jerúsalem og alla myndina, á tveggja ára tímabili, er honum að hraka stöðugt. Sterk mynd um mannsandann, en stundum náði ég ekki að fylgjast með því hún er home-video gerð og hljóðið ekki alltaf upp á hið besta.
skráð klukkan 00:16
Velti fyrir mér tölum. 41 árs gamall í dag. Í síðustu viku, níu ár síðan hætti að drekka. Bráðum fimm ár með Manon.
Las grein í Green Anarchy um ættbálk sem hafði engan skilning á tölum umfram einn, tveir og margir. Meðal þeirra var heldur ekki að finna ótta við að eldast og deyja því fólkið mældi ekki líf sitt í tölum. Kunni það ekki, en þegar mannfræðingar reyndu að kenna því að telja tók það meðvitaða ákvörðun um að læra það ekki og bullaði í kennaranum, spurði hvort hann teldi það vera fífl.
Verandi hluti af menningarhópi sem telur ekkert undir himninum vera til nema hægt sé að leggja á það mælistiku, bregður mér við að vera "yfir fertugt." Ég tel árin sem eftir eru. Tel ólesnu bækurnar í hillunni og tel peninga á sparireikning. Óttast að hafa ekki lifað áður en ég dey. Gert eitthvað. Ber mig saman við fólk sem mér sýnist ekki vera að gera neitt og hrósa happi. Hugsa um leið hvort að þau hafi fundið leiðina að hamingjunni, með því að taka ekki á sig ábyrgð á neinu umfram eigin tilveru. Hafa ekki í sér þörfina fyrir að bjarga heiminum frá sjálfum sér en geta ekki fagnað því frekar en fiskur fagnar því að vera í vatni því hann skilur ekki loftið, skilur ekki vatnslausa tilveru.
Hef lært að sofa út þegar tíminn leyfir. Búinn að minnka vinnuprósentuna til að skapa tíma til að lesa og skrifa.
Langar að flakka um heiminn stefnulaust, búandi í bakpoka. Verða hjúkka fyrir vísindamenn sem rannsaka suðurpólinn og hafa ekki samband við umheiminn í heilt ár. Sjá heimilið brenna og vera innilega allslaus og þar með ábyrgðarlaus. Verða náttúruhryðjuverkamaður.
Lagast bráðum. Tekur einn til tvo daga að jafna sig á því að verða fjörutíu og eins.
skráð klukkan 18:04